Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), fantastik, korku ve dram unsurlarını ustalıkla harmanlayan bir başyapıt. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört asır sonra antika bir eşya olarak yeniden ortaya çıkan 'Cronos' adlı gizemli bir cihazın etrafında dönen hikayeyi anlatıyor. Bu kadim nesne, sahibine ebedi gençlik ve yaşam vaat ederken, beraberinde trajik bir bağımlılık ve yıkım getiriyor.

Hikaye, antikacı Jesús Gris (Federico Luppi) ve küçük torunu Aurora'nın (Tamara Shanath) bu cihazı keşfetmesiyle başlar. Cihazın gücünü fark eden zengin ve ölümcül hasta iş adamı De la Guardia (Claudio Brook) ile onun agresif yeğeni Angel (Ron Perlman), cihazı ele geçirmek için her yolu denemeye başlar. Cronos, sadece bir korku filmi değil; ölümsüzlük arzusunun, aşkın, fedakarlığın ve insan doğasının karanlık yönlerinin derinlemesine incelendiği felsefi bir anlatı sunar.

Del Toro'nun imzası haline gelen görsel zenginlik ve sembolizm bu ilk filminde de kendini gösterir. Federico Luppi'nin Jesús rolündeki naif ve meraklı performansı ile Ron Perlman'ın tehditkar Angel karakteri, filmin gerilimini zirveye taşır. Özellikle Aurora karakteri üzerinden işlenen masumiyet teması, yetişkin dünyasının hırs ve yozlaşmasıyla keskin bir tezat oluşturur.

Cronos, vampir mitolojisine getirdiği taze ve mekanik yorumla tür sinemasında önemli bir yer edinmiştir. Klasik korku ögelerini Meksika kültürü ve gotik estetikle birleştiren bu film, izleyiciyi görsel bir şölene davet ederken aynı zamanda 'ebedi yaşamın gerçekten arzulanacak bir şey olup olmadığı' sorusunu sordurur. Guillermo del Toro hayranları ve farklı korku anlatıları arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir kült film.