Werner Herzog'un 1979 yapımı 'Nosferatu the Vampyre', F.W. Murnau'nun klasik sessiz filmine saygı duruşu niteliğinde bir başyapıttır. Film, emlakçı Jonathan Harker'ın Transilvanya'daki Kont Drakula ile yaptığı anlaşma sonrasında, vampirin Wismar'a taşınması ve beraberinde getirdiği kara veba ile kasabayı kasıp kavurmasını konu alır. Herzog, gotik atmosferi ve yavaş tempolu anlatımıyla izleyiciyi derin bir melankoli ve korkuya sürükler. Klaus Kinski'nin Kont Drakula'yı canlandırması, filmin bel kemiğini oluşturur. Kinski, geleneksel vampir imgelerinden uzak, acı çeken, yalnız ve ürkütücü bir figür yaratır. Isabelle Adjani ise Lucy Harker rolünde, saflığı ve korkuyu aynı anda yansıtarak unutulmaz bir performans sergiler. Bruno Ganz'ın Jonathan Harker'ı ise çaresizliği ve yavaş yavaş çöküşünü ustalıkla aktarır. Herzog'un yönetmenliği, özellikle doğal mekan kullanımı ve uzun plan sekanslarla dikkat çeker. Popol Vuh'un hipnotik müzikleri, filmin ruh halini tamamlayarak izleyiciyi tamamen içine çeker. Bu film, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda yalnızlık, ölüm ve insan doğası üzerine derin bir meditasyondur. Görsel şölen ve oyunculuk başarısıyla sinema tarihinde özel bir yere sahip olan 'Nosferatu the Vampyre', Alman Ekspresyonizminin modern bir yorumunu sunar. Gotik korku sevenler ve sanat sineması tutkunları için mutlaka izlenmesi gereken, zamansız bir klasiktir.